مدل کودک: به گزارش مدل کودک، عضو کمیته اجرایی سومین دوره جشنواره جایزه ملی جوانی جمعیت بر لزوم تبیین دقیق نقش کمیته ها و الگوسازی هدفمند در این جشنواره تاکید کرد.
به گزارش مدل کودک به نقل از مهر، محمدحسین علیپور عضو کمیته اجرائی سومین دوره جشنواره جایزه ملی جوانی جمعیت و عضو هیأت علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع) ضمن اشاره به تجربه های پیشین، اظهار نمود: تمایز ساختاری بین کمیته اجرائی، و علمی که در سالهای گذشته باعث بروز چالش هایی شده بود، باید در دوره جدید بصورت شفاف و دقیق تبیین شود.
وی افزود: همین طور در سیاستگذاری های محلی، استفاده از شاخص نرخ باروری نکاحی (MFR) در مقابل نرخ باروری کل (TFR)، راهکاری عملیاتی در اختیار سیاست گذاران قرار می دهد؛ چونکه MFR امکان تفکیک میان «عدم فرزندآوری ناشی از تجرد» و «فرزندنخواهی در خانواده های تشکیل شده» را فراهم نموده و برای هر یک، سیاست جداگانه ای را می طلبد.
وی با طرح پرسشی محوری اظهار داشت: آیا باید خانواده های پرجمعیت با جایگاه ممتاز اجتماعی مانند پزشکان و استادان دانشگاه را به عنوان الگو معرفی نمود، یا خانواده های محروم روستایی را که با حداقل امکانات، فرزندانی موفق تربیت کرده اند؟ این تصمیم، قلب رسالت الگوسازی جشنواره را شکل می دهد.
وی در ادامه به تمایز معیارهای انتخاب شرکت های نمونه اشاره نمود و اضافه کرد: پرسش دیگر این که شرکت هایی که به کارکنان خود تسهیلات فرزندآوری می دهند باید در اولویت باشند یا شرکت های فناور فعال در عرصه های در رابطه با جمعیت؟ این تفاوت، مسیر محتوای رسانه ای جشنواره را تعیین می کند.
علیپور همین طور بر ضرورت تعریف دقیق «نخبه» در ساختار جایزه تاکید کرد و اظهار داشت: پژوهشگر پرتولید علمی، اثرگذار داخلی یا صاحب نظر بین المللی؟ توافق بر سر این تعریف، به گفتمان یکپارچه رسانه ای منجر خواهد شد.
وی پیشنهاد کرد، کارگروه تخصصی شورای علمی با حضور ذی نفعان، به حل این چالش ها بپردازد تا به یکپارچگی محتوای رسانه ای جشنواره منجر شود.
علیپور با تاکید بر ضرورت تغییر رویکرد ارتباطی جشنواره، اظهار نمود: پیام ها باید به دغدغه های عمومی خانواده ها مانند امنیت روانی فرزندان و دفاع از خانواده بپردازد.
عضو کمیته اجرائی سومین دوره جشنواره ملی جایزه جوانی جمعیت در ادامه با بیان ضرورت اجتناب از چندصدایی شدن و فوریت در تصمیم گیری افزود: گفتمان واحد درباره ی معیارهای انتخاب الگوها، از بروز مواضع متضاد جلوگیری می کند.
بطور خلاصه، همچنین در سیاست گذاری های محلی، استفاده از شاخص نرخ باروری نکاحی (MFR) در مقابل نرخ باروری کل (TFR)، راهکاری عملیاتی در اختیار سیاست گذاران قرار می دهد؛ چراکه MFR امکان تفکیک میان «عدم فرزندآوری ناشی از تجرد» و «فرزندنخواهی در خانواده های تشکیل شده» را فراهم آورده و برای هر یک، سیاست جداگانه ای را می طلبد. ایشان سپس به تمایز معیارهای انتخاب شرکت های نمونه اشاره نمود و افزود: پرسش دیگر اینکه شرکت هایی که به کارکنان خود تسهیلات فرزندآوری می دهند باید در اولویت باشند یا شرکت های فناور فعال در حوزه های در ارتباط با جمعیت؟
منبع: modelkids.ir
