شهیدی که جان نثار ۳۰۰ رزمنده شد

شهیدی که جان نثار ۳۰۰ رزمنده شد

به گزارش مدل کودک، چه کسی باور می کند که یک رزمنده افغانستانی در دفاع مقدس برای پیروزی یک عملیات خویش را بر روی سیم خاردار بیاندازد و ۳۰۰ رزمنده از روی او عبور کنند؟
به گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا امروز دوشنبه ششم اسفند مصادف با سالروز شهادت رجب غلامی است؛ همان مهاجر افغانستانی که در جنگ تحمیلی پا به پای رزمندگان ایرانی سنگر به سنگر با دشمن بعثی جنگید و با ایثار جان خود امروز به شهیدی مستجاب الدعوه معروف شده که مردم بر سر مزار این شهید در بجستان حاضر شده و حاجت خودرا از او می گیرند.
پس از شهادت غلامی که پیکرهای شهدای عملیات والفجر۹ به شهرستان بجستان آمد، همه شهدا توسط خانواده هایشان تشییع و تدفین شد اما کسی پیکر شهید غلامی را تحویل نگرفت. او که از بجستان به جبهه اعزام شده بود، هیچ نشانی از خود نداده بود. وی در یک نانوایی به عنوان شاگرد کار می کرد و در نهایت بسیجی های بجستان او را شناسایی نمودند و فهمیدند که از اتباع افغانستان بوده و کسی را نداشته است. چون خانواده اش در جنگ افغانستان کشته شده بودند و فقط شاطر همان نانوایی غلامی را می شناخت. این شاطر اظهار داشت که غلامی شب ها در نانوایی می خوابید. او از شیعیان بسیار معتقد بود و نماز اوّل وقتش ترک نمی شد و بعد از آشنایی با نمازگزاران و بسیجیان مسجد محل، به فرمان امام خمینی راهی جبهه شد؛ چون معتقد بود اسلام مرز نمی شناسد.

غلامی در سال ۱۳۶۴ در چنین روزی درحالی که تمام پیراهن او پاره شده بود، گلوله ای بصورت او به هدف خوردن کرد و به شهادت رسید.
یکی از همرزمان شهید درباره ی نحوه شهادت غلامی اظهار داشت: عملیّات والفجر ۹ بر روی ارتفاعات کردستان درحال انجام بود. حماسه ساز اصلی محمود کاوه فرمانده لشکر ویژه شهدا با حاضرشدن در منطقه عملیاتی، کار را در خطوط مقدّم نبرد پیگیری می کرد. یکی از گردان ها به طرف پاسگاه عراقی ها حرکت کرد. آنها باید با عبور از موانع، از دو طرف به پاسگاه حمله می کردند. مرحله بعدی این عملیات با حضور این گردان شروع می شد. برادر کاوه منتظر نتیجه حمله گردان بود.
لحظاتی بعد خبر رسید که گردان در پشت سیم های خاردار حلقوی گیر افتاده بود و معلوم نبود که سیم خاردار متّصل به مین بود یا این که وسایل باز کردن مسیر وجود نداشت.
از مکالمات پشت بی سیم معلوم بود که برادر کاوه اصرار داشت هر چه زودتر کار شروع شود. لحظاتی بعد با حمله گردان، مرحله بعدی عملیات شروع شد. با تصرف پاسگاه پیشروی رزمندگان آغاز شد. عملیات به بیشتر اهداف خود رسید.
قبل از روشن شدن هوا، برادر کاوه از حماسه رزمندگان تشکر کرد اما فرمانده گردان اظهار داشت که حماسه اصلی را یک جوان بسیجی انجام داد و او رجب غلامی بود که روی سیم خاردار خوابید.

حدود ۳۰۰ رزمنده از روی بدن غلامی که روی سیم خاردار خوابیده بود، عبور کردند. خارهای سیم در بدن او فرو رفته بود. در زیر نور منور بطورکامل مشخص بود. قطرات خون از بدن او جاری شده بود. وقتی همه نیروها از روی بدن او عبور کردند، عملیات با موفقیت شروع شد. در همان لحظات، رجب را از روی موانع بلند کردند. همین طور که خون از تمام بدن او جاری بود، دستانش را به طرف آسمان بلند کرد و گفت «خدایا! تحمّل ندارم. شهادت را نصیبم کن.» در همان لحظه، گلوله ای بر چهره نورانی او نشست.
پیکر این شهید پس از نماز جمعه بر روی دستان نمازگزاران جمعه در بجستان به گونه ای باشکوه و بی نظیر تشییع شد و پیکرش در آغاز گلستان شهدا به خاک سپرده شد.

کتاب غریب قریب درباره ی زندگی نامه این شهید به قلم علی همتی و تلاش گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی توسط انتشارات ابراهیم هادی در ۱۶۰ صفحه انتشار یافته است.
سال ها از آن ماجرا گذشته. رجب دیگر در این شهر غریب نیست. او به اندازه یک شهر فامیل دارد. وقتی مردم وارد گلستان شهدای بجستان می شوند، ابتدا به سراغ مزار رجب و بعد به سراغ دیگر شهدا می روند.