بازبینی در سیاستهای رفاهی زنان سرپرست خانوار ضروریست

بازبینی در سیاستهای رفاهی زنان سرپرست خانوار ضروریست

به گزارش مدل کودک، کارشناسان در نشست مؤسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی تاکید کردند سیاستهای حمایتی از زنان سرپرست خانوار باید از نگاههای خیریه ای و مالی بسمت توانمندسازی و ایجاد قدرت انتخاب تغییر کند.

به گزارش مدل کودک به نقل از مهر، نشست «الزامات سیاست گذاری کامیاب رفاهی در دفاع از گروههای همیار زنان سرپرست خانوار» از طرف مؤسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی برگزار گردید.
در این جلسه، سیاست گذاری برای زنان سرپرست خانوار به عنوان روایتی از نیت های خوب و نتایج ناکام توصیف شد؛ داستانی که بگفته کارشناسان، در چرخه ای تکراری از اقدامات خیریه ای و ضمانتی گرفتار مانده است. در این چرخه، دولت با نیتی مسئولانه برای دفاع از زنان سرپرست خانوار اقدام می کند، اما ابزارهای مورد استفاده، بجای توانمندسازی، به تعمیق وابستگی منجر می شود.
در این جلسه تاکید شد که در سیاست گذاری اجتماعی ایران، تضادی بنیادین وجود دارد: از یک سو قانون «ساختار نظام جامع رفاه» بر توانمندسازی اقتصادی، حقوقی، فرهنگی و سلامت به عنوان شرط خروج تدریجی از چتر حمایتی تاکید دارد، و از طرف دیگر، قوانین توسعه ای نظیر برنامه های پنجم و ششم، دولت را به کاهش سالانه ده درصدی حمایت های رفاهی موظف می کنند. به بیان دیگر، قبل از آنکه مهارت موردنیاز برای زیست مستقل آموزش داده شود، فرد از چتر حمایتی بیرون رانده می شود.
ایده تشکیل «گروه های همیار زنان سرپرست خانوار» در چنین بستری شکل گرفت؛ طرحی مبتنی بر همیاری و تعاون اجتماعی که قرار بود پاسخی پایدار به چالش های این گروه باشد. با این وجود، بگفته کارشناسان، اجرای این ایده گرفتار «گذار ناقص گفتمانی» شد و از یک الگوی «تعاون محور» به ابزاری فقط «بازارمحور» کاهش یافت. نتیجه این تغییر رویکرد، محدود شدن اهداف به «اشتغال درآمدزا» و «بلوغ مالی» بود، در حالیکه خیلی از زنان سرپرست خانوار به علت مسئولیت های خانوادگی و ناآشنایی با قواعد بازار، توان ورود موفق به رقابت اقتصادی را نداشتند. بالاخره، این سیاستها نتوانستند به مشارکت اقتصادی شرافتمندانه بینجامند و چرخه مطالبه گری برای حمایت های خیریه ای باردیگر تکرار شد.
سخنرانان این جلسه تاکید کردند که برای خروج از این چرخه معیوب، باید سیاست گذاری رفاهی بر پایه تجارب واقعی و میدانی بازنویسی شود، نه برمبنای مدلهای نظری و آزمایشگاهی. به باور آنان، موفقیت سیاستهای رفاهی در گرو تغییر رویکرد از «تخصیص پول» به «ایجاد قدرت انتخاب» برای زنان سرپرست خانوار است؛ تغییری که می تواند مسیر سیاست گذاری اجتماعی کشور را از حمایت های موقتی به توانمندسازی پایدار سوق دهد.

منبع: مدل کودک