غرق شدن همیشه با فریادزدن و دست وپازدن همراه نیست و امکان دارد فرد درحال غرق شدن، بدون ایجاد صدا و جلب توجه دیگران، در معرض خطر قرار بگیرد.
ناتوانی در نفس کشیدن یا نفس نفس زدن، ناتوانی در صحبت کردن یا فریادزدن و سعی برای بالا نگه داشتن سر و دهان خارج از آب، از علامتهای مهم احتمال غرق شدن است.
حرکت های نامرتب و بی هدف دست ها، قرار گرفتن عمودی بدن در آب بدون پیشروی، نگاه خیره و وحشت زده یا بسته بودن چشم ها هم می تواند نشانه خطر باشد.
سکوت و ناتوانی در درخواست کمک، سعی برای شناکردن بدون حرکت مؤثر بسمت ساحل و بی حالی، کاهش هوشیاری یا بی حرکت شدن، از دیگر علائمی است که باید جدی گرفته شود.
بر اساس این هشدارها، فردی که رفتار غیرعادی در آب دارد و نمی تواند خویش را به محل امن برساند، باید در وضعیت اضطراری تلقی شود.
افراد باید از ورود به آب بدون آموزش و تجهیزات لازم اجتناب کنند و برای کمک کردن، از افراد متخصص، ناجیان غریق یا امدادگران کمک بخواهند. در وضعیت اضطراری هم تماس با اورژانس ۱۱۵ لازم است.
استفاده از جلیقه نجات، شناکردن فقط در مکانهای مجاز، تنها نگذاشتن کودکان در نزدیکی آب و پرهیز از شنا در آب های خطرناک، از مهم ترین سفارش ها برای پیش گیری از غرق شدن است.
غرق شدن همیشه با فریادزدن و دست وپازدن همراه نیست و امکان دارد فرد درحال غرق شدن، بدون ایجاد صدا و جلب توجه دیگران، در معرض خطر قرار بگیرد.
ناتوانی در نفس کشیدن یا نفس نفس زدن، ناتوانی در صحبت کردن یا فریادزدن و سعی برای بالا نگه داشتن سر و دهان خارج از آب، از علامتهای مهم احتمال غرق شدن است.
حرکت های نامرتب و بی هدف دست ها، قرار گرفتن عمودی بدن در آب بدون پیشروی، نگاه خیره و وحشت زده یا بسته بودن چشم ها هم می تواند نشانه خطر باشد.
سکوت و ناتوانی در درخواست کمک، سعی برای شناکردن بدون حرکت مؤثر بسمت ساحل و بی حالی، کاهش هوشیاری یا بی حرکت شدن، از دیگر علائمی است که باید جدی گرفته شود.
بر اساس این هشدارها، فردی که رفتار غیرعادی در آب دارد و نمی تواند خویش را به محل امن برساند، باید در وضعیت اضطراری تلقی شود.
افراد باید از ورود به آب بدون آموزش و تجهیزات لازم اجتناب کنند و برای کمک کردن، از افراد متخصص، ناجیان غریق یا امدادگران کمک بخواهند.
منبع: modelkids.ir
